• Persoonlijke blog
  • Slapen
  • Dromen
  • Snel en persoonlijk contact
Start » Blog » Marjan » Mijn grootste droom geheim

Mijn grootste droom geheim

Gepubliceerd op 27 oktober 2020 om 07:00

Ik wil je iets delen, wat ik nooit deel, waar ik bijna nooit over praat, maar het staat aan de basis van mijn dromen ervaring.

Het was misschien niet mijn eerste bewuste droom, nachtmerrie en visioen maar het was wel de meest zware ervaring die ik ooit heb ervaren en die tot op de dag van vandaag nog altijd invloed heeft. Het gaat ook nooit meer weg, het blijft, het hoeft en mag ook nooit meer weg gaan het is een onderdeel van mezelf.   

    

 Het is de start van alles. Het is mijn ergste nachtmerrie visioen.  

 

  De dag voor kerst op mijn 14de verjaardag, had ik een visioen het was kort maar krachtig. Precies lang genoeg om te snappen dat dit zeer intensief en traumatisch is. Ik zat op mijn bed te luisteren naar muziek en mijn moeder kwam mijn slaapkamer binnen.  vroeg me of ik mee wilde naar de kerst kerkdienst. Waarop ik als een echte puber mijn moeder een kort doortastend antwoordt gaf.

Nee, echt niet, ik droomde liever weg bij muziek dan in een kerkkerstliedjes zingen. Mijn moeder was verbaast, want ik had nog nooit een kerstkerkdienst afgewimpeld. Ze loopt mijn slaapkamer uit en gooit de deur iets te hard dicht om haar onvrede duidelijk te laten merken. 

Maar de puberale ik was al lang weer terug in mijn muziekwereld......... Mijn gedachte schuiven opzij en dieper en dieper in het niets. Ineens verschijnt mijn moeder voor me, ze kijkt me met grote ogen aan. Loopt in mijn visioen de gang door richting de trap. Kijkt me weer aan en loopt de trap af, valt voorover en breekt haar nek. Blijft me met dode ogen aanstaren terwijl haar hele lichaam grijs wordt. Ik ren de trap af, raak mijn moeder aan en dan kom ik weer uit mijn visioen terug.

  

    

Wil je met me praten over visioenen, dromen, nachtmerries? Schroom niet en neem contact met me op.

    

Mijn moeder sterft op 1 december 1997. Het is amper 12 maanden na mijn visioen - ik kon de kerstkerkdienst nooit meer goed maken.  Jaren wilde ik die dag over doen, jaren heb ik het mezelf verweten. Uiteindelijk leer je er mee leven ( nog steeds moet ik er om huilen en vooral nu ik dit blog schrijf), uiteindelijk is dit visioen een de eerste basis geworden van mijn werk (onderneming).  


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.